sábado, 24 de septiembre de 2011

Indar elektrikoaren zarrastelkeria eta bere ondorioak II

Aurreko sarreran aipatu bezala indar elektrikoak sortze-gertutasun bat edukitzeak badu garrantzia. Kasu bereziak lirateke irlak. Ondorengo bideoetan "El Hierro" irlarako dagoen proiektua azaltzen da. Kasu honetan, indar elektrikoa ez du norbanakoak sortzen, eta horrek izango dituen ondorioei buruzko zalantza bat sortze dit: Norbanakoaren menpe ez badago indar elektrikoa sortzea, egingo ote dugu bakoitzak esfortsurik idar elektrikoaren zarrastelkeria ekiditeko?
Izan ere, nahiz eta jatorriz energia garbiago izan, arazo nagusia gaur egun energia beraren erabilera esponentziala da.





viernes, 23 de septiembre de 2011

Paisaiaren nortasuna

Paisaia berri baten aurrean aurkitzen garenean ohikoa izaten da duen estetikak erakartzea eta puntu horretan soilik geratzea, hausnarketa sakonago bat egin gabe. Baina paisaiak bere barne darama lurraldea eta lurralde horren historia. Paisaiak nortasunpropioa du eta nortasun hori hainbat eskuren lanaren ondorioa da.
Beraz paisaia irudi estetiko bat osatzeaz gain, jakintza iturri aberatsa litzateke ulertzeko eta ikusteko gai denarentzat, garapen prozesu luze baten ondorio bait da.
Paisaia norbanakoan sentsazioak sortzeko gai den heinean, hauda, bakoitzak izandako bizipenen arabera paisaiak pasarte horiekin lotzen ditugun heinean, zaila da paisaia modu objetibo batean ikustea. Beraz paisaia beti subjetibotasun batetik ikusiko dugun arren, haratago ikusteko gai izan beharko ginake lurraldea eta bertako bizi-ohiturak ulertu ahal izateko.

domingo, 18 de septiembre de 2011

Indar elektrikoaren zarrastelkeria eta bere ondorioak I

Egun bizi dugun egoera ulertezina izango litzake daukagun mugarik gabeko indar elektrikorik gabe. Kontsumismoaren beste pausu bat baino ez da, baina pausu horrek zenbateko eragina dauka guregan?
Gaur egungo indar elektrikoaren erabilerak ingurugiroan ez ezik gure bizimoduko beste hainbat alorretan du eragina. Gure ohiturak, erlazionatzeko moduak edota munduarekiko daukagun ikuspuntua moldatzen du. Eta guztia, gu konsziente izan gabe. Horri aurre egiteko bidea ezagutza izango litzateke, eskuetatik ihes egin digun jakintza berreskuratzea. Euskal Herrian behinola hain errotuak zeuden burujabetza eta gizarte erlazioak desagertu orduko gai zehatz batzuen berrikusketa egin beharko genuke, beharrezkoa den gertutasuna berreskuratu eta bizimodu jasangarriago bat bultzatu.
Indar elektrikoaren kasuan adibidez, gertutasun hau bultzatzea onuragarria litzateke. Sortze prozesuaren eraginak ezagutzeak eta norbanakoaren sortze gaitasunak, indar elektrikoaren aprobetxamendu hobeagoa bultzatuko luke, gizarte ereduan eragin zuzena izanez.

Aerosorgailu bat egiteko pausuak azaltzen dituen orrialde bat uzten dut hemen trebetasuna duen norbaitek frogatu nahi badu.

viernes, 4 de diciembre de 2009

¿y por qué no?

Zergaitik jarraitu behar da iada beste batzuk ibilitako bidea? Bidetik irten egin behar da bide berriak egiteko. Moldeak hautsi, norbere buruari mugak jartzea ekidin, objetu edo materialei testuinguru bakarretik ateratzeko aukera eman... hauek dira SINPATRON-en lanetan dauden oinarri batzuk. Izan ere, haren aburuz, patroien erabilerari kritika bat egin behar zaio homogeneotasuna dakarrelako. Bakoitzak erabaki behar du janzkeren bitartez adierazi nahi duena, ondorioz, bakoitzak modarekin jolastu beharko luke eta ez alderantziz.
Sorkuntza prozesua aurrera eramateko, sinpatron-ek burua hustu eta material batetik edo garabato batetik hasten da zuzenean lanean, emaitza desberdinak saiatuz eta lortuz, helburu zehatz/itxi bat eduki gabe. Askotan beste erabilera bat duten materialak erabiltzen ditu, testuingurua aldatu eta beste bizitza bat emateko, parakaidas edo berrogeigarren hamarkadako tela batzuk adibidez. Azken honek Sacem ekarri dit burura; izan ere, hori da gure aurtengo lana, beste garai bateko eraikin batean erabilera berri bat sortzea, erabilerak eta eraikinak emaitza bateratu eta egoki bat sortu behar duelarik.
Horrez gain, deigarria izan da lanak gizarteratzeko metodo berrien bilaketari buruz egindako ahalegina, film-labur hau erakusgarri:


viernes, 27 de noviembre de 2009

Ion Munduate eta Blanca Calvo

Hitzaldiaren hasieran, zaila egin zait arkitekturarekin zerikusirik ote duen ulertzea, eta behin eta berriz galdetzen nion nire buruari erabilgarria izango ote zitzaidan. Hala ere, nire zalantzak hitzaldiaren bukaeran guztiz desagertu dira. Aberasgarria deritzot hitzaldia bukatu eta gero eginiko galdera-erantzun saioa, izan ere gai batzuei buruz erreflexio bat egitera eraman nau. Alde batetik erritmoari buruz egindako galderak, denbora beste elementu bat bezala erabili daitekeela gogoratu dit. Horrek informazio fluxuaren norabidea bikoiztea ekar dezake (interakzioa). Modu honetan ikusle parte-hartzaile izatera iritsi daiteke, ikusten ari denaren erritmoak pentsatzeko denbora emanez gero. Arkitekturara eramanez, oso desberdina da adibidez (nahiz eta biak beharrezkoak izan daitezkeen arren) eraikin batetik pasa eta ikustea soilik, edo sakon ezagutu eta bertan bizitzea. Denbora eta espazioaren artean harreman bat egon daiteke:


Denbora...........................................................Espazioa


Geldotasuna..............................................Handitasuna



Bestalde, era honetako sorkuntzek izan dezaketen askatasunari buruz, nire ustez, mugak inposatuak ez direnean ere, sorkuntza prozesurako norberak jarri behar ditu. Muga horiek lanaren emaitza kondizionatuko dute hasieratik. Nolabait esateko, muga horiek egin beharreko lanaren gidoia osatzen dute, eta gidoi horren inguruan datoz inprobisazioak. Gidoi orokorraren bitartez (gidoi honekin koherentea izanez) doaz elementu berriak artikulatzen.


Industrien berrerabilerari buruzko hitzaldia

25 años al rescate de las fábricas

La Asociación Vasca de Patrimonio Industrial aprovecha su aniversario para impulsar su labor divulgativa


-Nace en 1984 con el objetivo de crear un Museo de la Técnica, que todavía hoy sigue sin ser realidad.
-En 1988 cambia de nombre.
-Entre 1990 y 2004 se elabora el Inventario de Patrimonio Vasco.
-Desde su fundación la AVPIOP ha impulsado la calificación como monumento de más de 40 elementos industriales, como el Mercado de La Ribera, La Alhóndiga, Boinas La Encartada, el mercado de abastos de Portugalete o el Puente Colgante.
-Ciclo de conferencias
25-XI: 'Los museos industriales y la recuperación del patrimonio mueble'. En el Museo de Naipes de Vitoria (19 horas).
30-XI: 'La intervención en el Patrimonio Industrial. Restauración y Rehabilitación', en la Escuela de Arquitectura de San Sebastián (18 h.).
1-XII: 'El legado de la industria. Una visión desde el arte y la literatura'. En el Euskalduna de Bilbao (19 h.).
2-XII: 'La industria en el País Vasco: Historia y paisaje'. En el pabellón Ilgner de Barakaldo (19 horas).
3-XII: Clausura y entrega de premios. En el Euskalduna (19 horas).

Hace 25 años una decena de personas entre las que se contaban arquitectos, historiadores o ingenieros industriales se asociaron para defender el patrimonio fabril de Euskadi. Corría 1984, y tras la grave crisis que forzó la reconversión industrial, defender aquellas moles de cemento ennegrecido era poco menos que una heroicidad. A su labor incansable se debe que, un cuarto de siglo después, todavía se conserven en pie elementos clave para entender la historia vasca en el siglo XX, como la fábrica de boinas La Encartada, el horno alto de Sestao o la sede en Bilbao de Harino-Panadera. Precisamente en este edificio, ejemplo modélico de rehabilitación del patrimonio industrial, se presentaron ayer los actos con los que la Asociación Vasca de Patrimonio Industrial y Obra Pública celebrará su 25 aniversario. Su presidente Javier Puertas, acompañado de miembros fundadores como Joaquín Cárcamo y Marta Zabala, aprovechó para hacer balance de estos años de trabajo duro y a veces ingrato.
La organización nació con el objetivo de hacer realidad un museo que reflejara la historia industrial del País Vasco. Con el nombre de Asociación de Amigos del Museo de la Técnica de Euskadi se fundó la entidad en 1984. Cinco lustros después aquel museo sigue siendo una de sus principales aspiraciones ya que, a pesar de que cuenta con una importante cantidad de fondos que incluyen documentos y maquinaria, aún no se ha hecho realidad a falta de una sede definitiva y de la implicación de las instituciones.
En 1988 se refundó tomando su nombre actual. De los doce miembros fundadores, la AVPIOP ha pasado a tener 130 socios, que con ilusión y una voluntad férrea han emprendido campañas de sensibilización y han plantado a menudo batalla a las instituciones para intentar salvar de la piqueta auténticos tesoros. Una de sus primeras misiones fue realizar un inventario detallado del patrimonio industrial vasco. Entre 1990 y 2004 los miembros de la asociación se dedicaron a identificar, catalogar y estudiar los edificios susceptibles de ser preservados. A su labor se debe que hoy sean consideradas monumentos el Puente Colgante, el poblado minero de La Arboleda o el Mercado de La Ribera.

Ciclo de conferencias

Con el tiempo han logrado liberar a las fábricas de las connotaciones peyorativas que tenían hace años, cuando eran sinónimo de suciedad y degradación urbana. Queda mucho por hacer, por eso la Asociación quiere aprovechar este aniversario para dar un nuevo impulso a su labor divulgativa. Del 25 de noviembre al 3 de diciembre se celebrarán en las tres capitales vascas unas jornadas en las que arquitectos, historiadores o artistas analizaran la importancia de este patrimonio para entender la historia reciente. En Bilbao la cita será el 1 de diciembre en el Euskalduna, donde se abordará el legado de la industria desde el arte y la literatura, y al día siguiente en Barakaldo, donde se hablará de las fábricas y su influencia en el paisaje.

jueves, 19 de noviembre de 2009